Help jezelf de drempel over

9 mei, 2016

Wanneer je je zorgen maakt om een kind, is het niet altijd gemakkelijk om daarover het gesprek aan te gaan. Zeker als het kind niet uit zichzelf naar je toekomt, vraag je je misschien af of het dan wel zit te wachten op een gesprek met jou.

Soms weet je nog niet precies wat het is dat zorgt voor jouw niet-pluisgevoel. Je wacht en wacht, in de hoop dat je steeds zekerder weet wat er aan de hand is. Maar hoe meer je wacht, kijkt en ‘speurt’, hoe meer ook je dilemma’s toenemen. Wat als ik het kind alleen maar méér belast? Wat als ik de ouders tegen me in het harnas jaag? Moeten we niet eerst precies weten wat we gaan doen als er inderdaad sprake blijkt van kindermishandeling? Of, als er al hulp is: moeten we die dan niet gewoon intensiveren of bijstellen?

Deze en andere drempels zorgen er bij veel professionals voor dat ze een gesprek uitstellen. Intussen duurt de situatie voort en heb je het kind nog steeds niet gesproken. Van kinderen en jongeren horen we dat ze zich vaak niet gezien, gehoord en betrokken voelen bij alles wat er gebeurt. Tijd dus voor tips om uit de vicieuze cirkel te komen waar je je in bevindt:

  • Maak jouw drempels concreet. Wat zorgt ervoor dat je terughoudend bent om het gesprek aan te gaan? Welke twijfels en dilemma’s spelen mee?
  • Deel je drempels met een collega. Blijf er niet alléén mee rondlopen. Laat jouw collega luisteren en je bevragen voordat hij zíjn visie geeft of meteen gaat nadenken over de juiste aanpak.
  • Bedenk samen de eerstvolgende concrete stap. Formuleer bijvoorbeeld samen een openingszin voor een gesprek of een zin waarin je uitlegt aan het kind waarom je even met ‘m wil praten.
  • Vraag gewoon alvast eens hoe het gaat. Echt, zo simpel kan het zijn. Toon interesse in het kind en vraag door op wat hij vertelt.
  • Evalueer en bepaal de volgende stap. Om ervoor te zorgen dat je niet vastloopt, bedenk je na elke stap gewoon weer de eerstvolgende. Je hoeft niet de hele route al te kennen. Vertrouw erop dat je er stap voor stap wel komt.

Wat helpt jou je dilemma’s te trotseren? Deel het in een reactie hieronder!

Delen:

4 gedachten over “Help jezelf de drempel over”

  1. Wat mij als ambulant spoedhulp werker helpt is dat ik de 3 huizen met alle kinderen in het gezin maak. Dit is van de methode Signs of Safety (SOS). Hierin kunnen zij aangeven wat het leuke huis, stomme huis en droomhuis is. Met pubers kun je ramen maken.. en met ouders een framework met krachten, zorgen en wat moet er gebeuren!

    Beantwoorden
    • Hoi Sietske,

      De methode van de drie huizen is inderdaad een mooi hulpmiddel voor gesprekken met kinderen! Als je die inzet, ben je dus al wel de drempel over om het gesprek aan te gaan over hoe het thuis gaat 🙂 Mooi om te horen dat jij zoveel hebt aan Signs of Safety!

      Beantwoorden
  2. Hoi,
    Ik werk als pedagogisch medewerkster ook met de drie huizen,ik vind het een super middel omdat het zo goed het knelpunt weergeeft wat speelt in het gezin maar het laat ook de positieve rol van ouders zien Door de ogen van hun kind.

    Beantwoorden
    • Klopt Marieke, dat spreekt mij ook erg aan van SoS: naast vaststellen wat er anders moet, ook op zoek naar welke factoren in het systeem helpend zijn. Een mooi middel als aanvulling op je gespreksvaardigheden (want die kun je juist ook bij SoS goed gebruiken! 😉 )

      Beantwoorden

Plaats een reactie