Kinderen die opgroeien in onveiligheid, hebben vaak moeite om volwassenen te vertrouwen. Als professional heb je de kans om te laten zien dat er ook mensen zijn die wél zorgvuldig met je omgaan. Die positieve ervaringen zijn ongelooflijk belangrijk voor een kind voor wie dat niet vanzelfsprekend is.
Maar: hoe doe je dat, wanneer je soms ook slecht nieuws moet brengen, geen geheimhouding kunt beloven, ook de belangen van andere gezinsleden moet behartigen, krap in de tijd zit…? Nou gewoon, door onderstaande tips consequent toe te passen. Hoe dan ook:
- Wees transparant, over waarom je met het kind wilt praten, over wat je voor het kind kunt betekenen en over wat jouw bedoeling is.
- Wees eerlijk: geef concreet antwoord op vragen van het kind (ook op lastige vragen! 😉 ), zeg het als je iets niet weet en leg uit waarom je bepaalde dingen zult bespreken met anderen.
- Overleg zoveel mogelijk met het kind: waar heeft het behoefte aan? Wat kan hem (of de situatie) wel of juist niet helpen? Hoe kijkt het aan tegen de volgende stap?
- Ga integer om met wat het kind je vertelt. Niet alles wat een kind je vertelt hoef je letterlijk door te vertellen. Ook niet wanneer het gaat om onveiligheid. Vraag je (samen met het kind) af: is dit détail van belang om te weten voor ouders of andere hulpverleners of kun je het ook weglaten of algemener formuleren, als een kind dat liever wil?
- Kom beloftes na! En als dat niet kan: laat het even weten als het anders loopt.
Als je wilt dat een kind je vertrouwt, laat dan zien dat je te vertrouwen bént! Hoe goed lukt jou dat en: hoe doe je dat precies? Vraag het eens aan de kinderen met wie je werkt; dat kan mooie nieuwe inzichten opleveren 😉
