Wat als het kind niets loslaat?

20 juli, 2015

Ken je dat? Eindelijk heb je een moment gevonden om even met het kind in gesprek te gaan. Je bent benieuwd naar zijn verhaal en bent op zoek naar info die jouw zorgen bevestigt of die je juist kan geruststellen. Maar het kind laat niets los. In elk geval niks waar jij wat mee kunt. Wat doe je dan?

Allereerst is het goed om te beseffen dat er verschillende redenen kunnen zijn waarom het kind niets wil of kan vertellen. Gevoelens van schaamte, schuld of loyaliteit kunnen een rol spelen. Of angst voor de gevolgen die dit kan hebben: wat gebeurt er dan met mij? Gaat papa of mama dan naar de gevangenis? Mag ik ze dan nooit meer zien? En soms is hetgeen er aan de hand is gewoon te groot en te moeilijk om over te praten.

Probeer je te verplaatsen in het kind en probeer verbinding te zoeken. Hieronder wat tips die je daarbij kunnen helpen:

  • Maak contact. Stel het kind op zijn gemak, maak een grapje of begin eerst een gesprekje over een niet-beladen onderwerp. Als je een emotie denkt waar te nemen bij het kind, benoem die dan of vraag ernaar.
  • Wees transparant. Leg uit wat het doel is van dit gesprek. Vertel wat jouw rol en taak is en wees eerlijk over wat je gaat doen met de info die het kind jou geeft. Stel het kind gerust m.b.t. veelvoorkomende angsten. Bijvoorbeeld: ik ga niks doen zonder dat met jou te bespreken.
  • Benoem de concrete aanleiding voor het gesprek. Was er een concreet signaal waarover je je zorgen maakt? Of is het gewoon tijd om weer eens te peilen hoe het gaat? Vertel aan het kind wat de reden is dat je met hem wilt praten.
  • Nodig het kind uit met open vragen: hoe heb je geslapen? Hoe gaat het met je? Hoe is dat voor jou? Waar maak je je zorgen om? Bij wie kun jij je hart luchten?
  • Respecteer grenzen. Wees uitnodigend, maar nooit dwingend. Wees alert op signalen die het kind uitzendt en reageer daar sensitief op. Vertel dat het kind altijd naar je toe mag komen en kom er zelf ook na een tijdje weer op terug, want een kind zal dat lang niet altijd uit zichzelf doen.

Als het kind je niets vertelt, betekent dat niet dat je verder niets kunt doen. Als je je zorgen maakt om de veiligheid van het kind, volg dan de stappen van de meldcode. Daarnaast kan de wetenschap dat je beschikbaar bent al steunend zijn voor een kind. Soms wil een kind op een later moment wel praten, soms ook niet. Of niet met jou. Hoe lastig ook, dat is iets dat je zult moeten accepteren.

Heb jij ervaring met het aan de praat krijgen van moeilijke praters? Ik lees hieronder graag je tips!

Voor meer tips over het bieden van steun: lees dit artikel nog eens terug.

Delen:

2 gedachten over “Wat als het kind niets loslaat?”

  1. Even voorstellen:
    Ik ben gezinshulpverlener binnen de region rivierenland.

    Voor een van de kinderen binnen de gezinnen is het soms moeilijk om te praten over zijn “boze buien”.
    Zelf zegt hij hierover, ik kan of wil er niet over praten, maar ik wil er wel over tekenen.
    Tijdens het tekenen verteld hij wat er is gebeurd, wie erbij waren, waar hij was, of hoe een “boze bui is ontstaan”.
    Zo vertelde hij eens en tekende hij dat hij “boze buien” kreeg als hij heel erg veel hoofdpijn had.
    Moeder is toen met hem naar de huisarts gegaan en het blijkt dat zijn zicht niet goed was.

    Beantwoorden

Plaats een reactie